EY AKIL.
Bir Çığlık.
Cılızda olsa haykırmakta
Binlerceye varan koşuşturmalar arasında,
Yolun başındakilere de, ortasında ve sonundakilere de,
Önüne bak ve gör.
Yürüdüğün zemin seni alıp götürmekte
İstesende, istemesende.
Nasıl yaşarsan öyle oleceksin.
Nasıl ölürsen öyle olacaksın.
Neredesin, ey akıl
Yol göster bana.
Sevilmek sevmekte ister gönül
Güç ister güçlü olmak ister.
Belli etmek ister varlığını,
Yıkıp dökmek ister,
Ağlatmakta ister ağlamakta.
Yol göster bana,
Bir yolda yürüsen;
Diğer yoldakiler,
Aklın yokmuydu ? Aklın.
Derken;
Habire yolunu değiştirir durursun
Lakin,
Yine yaranamamaktasın.
Ne kendine, ne de diğer yoldakilere
Kendileri sanki yol almamakta
Zemin üstünde.
Yine baş başa kaldık ey akıl
Yol göster bana.
Fena yakalandın.
Geldiğin zamanda,
Zamana ve mekana bakarken,
Demekteydin kendi kendine,
Hem dindar olmak istersin
Hem de günahkar.
-
Blogger Comment
-
Facebook Comment
Kaydol:
Kayıt Yorumları
(
Atom
)

0 yorum :
Yorum Gönder